یادت ای دوست بخیر

یادت ای دوست بخیر

بهترینم خوبی

خبری نیست ز تو

من دلم می خواهد

که بدانی بی تو

دلم اندازه ی دنیا تنگ است

راستی این ایام

عطر خوبی هایت را هر صبح

می سپردم به نسیم

تا پرآوازه کند عالم را

 که تو خوب

همچنان تازه ترین واژه ی این تقویمی

نمی دانم چرا دائم در خیال

عقب می روم به سوی گذشته های دور

و پا فرو می کنم

در رکاب اسب های اساطیر

نمی دانم ، چرا

هر وقت با خیال تو همراه می شوم

تمام سرزمین های باز روی زمین از آن من است

و دشت ها هرشب

همیشه نورانی است

و زمین خالی از تزاحم انسان

هنوز هم نمی دانم چرا